ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

669

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

[ و به حال تشنكى ] « 1 » جن اين احوال زيادت بيند كمان برخيزذ « 2 » بدل شير دوغ تازه خورذ و اقراص طباشير و كشكاب سخت دارد بهر حالى كباشذ و كر نتوانذ « 3 » شكم آرد به شراب آلو و ترنكبين تا آن عفونات كم كردذ و نشان اين آن بوذ كى اعراض كم كردذ و خاصه آن هنكام كه طبع سخت بوذ اينك حيلهء « 4 » تدبير اصحاب دق « 5 » اين بوذ ، و « 6 » باز اكر لاغران را علاج كنى آن لاغران تمام را ، و هر جند اميد ندارى صحت را برين « 7 » كونه بايذ كردن . بكيرى كوشت سرخى از كردن بزغاله مقدارى و « 8 » اندك نمك به دو برافكنى و فرخواك « 8 » كنى و باز بديك سنكين اندر كنى و به آتش برنهى و جندان بدارى تا « 9 » از « 9 » كوشت آب بيرون آيذ انكاه ان آب را از ان كوشت ببالائى « 10 » بتنك « 11 » مويين « 12 » باز با آن آب نيم جند او آب سيب ترش « 13 » يا آب آبى ترش يا ترش شيرين يار كنى و هم جند ربع اين آب كوشت سيكى « 14 » سبيد و بروايتى ديكر هم جند عشر آن آب كوشت يار كنى باز ديكربار به آتش « 15 » برنهى « 15 » و بجوشانى و بدهى تا باكاك كوفته جن سرمه بخورذ ، و بفرمائى « 16 » تا سينهء كبك بخايذ ( f . 533 ) و سينه‌ى تدرو « 17 » و آب وى فروبرذ و ثفل او برون « 18 » اندازذ دايم صواب آيذ و بيراهن « 19 » صندلى « 20 » بوذ « 21 » و بيش او عود خام سوزند و بيش روى او كلهاى خوش‌بوى دارند و « 6 » كردناها كنند و كباب تا آن بوى « 22 » به او « 22 » رسد و اكر

--> ( 1 ) - از « ف » و « م » افزوده شد . ب ه : و به حال جشنكى ( 2 ) - ب ه : انكاه ( 3 ) - ف : افزوده . كه ( 4 ) - ب ه : جمله ( 5 ) - ف : « دق » ندارد ( 6 ) - ف : « و » ندارد ( 7 ) - ف : بذين ( 8 - 8 ) - ف : اندكى نمك بذو برپراكنى و فرخواك ( 9 - 9 ) - ف : آن ( 10 ) - ف : بپالاى ( 11 ) - م : ببالونه ب ه : افزوده . بيز ( 12 ) - ب ه : اعنى برويزن ( 13 ) - ب ه : يا ترش شيرين ( 14 ) - ف : « سيكى » ندارد ( 15 - 15 ) - ف : برى ( 16 ) - ف : بفرماى ( 17 ) - ف : تذرو ( 18 ) - ف : بيرون ( 19 ) - ف : افزوده . او ( 20 ) - م : صندلين ( 21 ) - ب ه : كى بوشد ، صح ( 22 - 22 ) - ف : بوى